Terug naar overzicht   Printervriendelijk versie

De Telegraaf, 28 mei 2006

Krajicek in balans

Het bereiken van de halve finale in Istanboel was ronduit bemoedigend, maar na de loting in Parijs moet MichaŽlla Krajicek toch weer het ergste vrezen. Ze treft in de eerste ronde de als zevende geplaatste Patty Schnyder en daarom zal de beste Nederlandse tennisster op Roland Garros vermoedelijk niet zo lang actief zijn. Maar Krajicek klaagt niet. "Ik moet gewoon proberen te winnen. Als dat lukt, is het geweldig en als ik verlies, moet ik gewoon weer verder knokken. Mijn gevoel is goed na het toernooi in Turkije en dat wil ik lang zo houden."

Wie in het tennis de top van de wereld wil bestormen, moet niet euforisch zijn bij een paar successen en vooral ook niet te dramatisch doen als het even tegen zit. De pas 17-jarige Krajicek begrijpt dit al goed. Na haar twee toernooioverwinningen bleef ze met beide benen op de grond en toen het een paar weken tegenzat, was er geen paniek. "Er is niets erger dan verliezen in de eerste ronde", weet ze inmiddels uit ervaring. "Maar ik heb mezelf al die tijd gedwongen om positief te blijven en om vertrouwen te houden in de toekomst. Dat is moeilijk, maar dat is me wel gelukt. En het is natuurlijk wel heel fijn dat ik nu weer wat wedstrijden win."

De drie overwinningen op het Turkse gravel kwamen in de afgelopen week als geschenken uit de hemel. Ze was het gravelseizoen immers slecht begonnen door in drie toernooien maar ťťn wedstrijd te winnen. Maar in Istanboel maakte Krajicek deze slechte reeks weer helemaal goed. Ook in de halve finale tegen de als eerste geplaatste Anastasia Miskyna haalde ze een goed niveau (6-2, 7-5). Dankzij dit prima toernooi duikt de huidige nummer 54 van de wereldranglijst komende week voor het eerst van haar leven de topvijftig in. "Dat is prettig, maar ik heb niet een bepaalde positie in mijn hoofd voor het eind van het jaar. Rond plaats veertig zou heel mooi zijn en hoger is natuurlijk helemaal fantastisch. Maar ik ga mezelf niet wijsmaken dat dit echt moet. Als ik telkens een klein stapje verder kom, kan ik daar heel tevreden mee zijn."

Het jaar 2006 had voor 'de kleine kraai' tot nu toe pieken en dalen in petto. Ze begon in januari met toernooiwinst in Hobart en won twee ronden bij de Australian Open. Daarna volgde een zwakke periode: "Tijdens het eerste toernooi in Antwerpen had ik nog last van mijn schouder, maar later heeft het niet aan mijn conditie of aan blessures gelegen. Misschien was ik toen wel te veel met mijn fitheid bezig en te weinig met mijn tennis. En trouwens, ik speelde wellicht niet zo heel goed, mijn tegenstanders in die toernooien deden dat wel."

Ook al verloor ze vorig jaar in Parijs de eerste ronde van Daniela Hantuchova, haar herinneringen aan Roland Garros 2005 zijn goed. "Ik stond toen nog niet hoog genoeg op de ranglijst en moest me dus kwalificeren. Dat lukte door drie wedstrijden achter elkaar te winnen. Ik begrijp ook wel dat die dikke nederlaag tegen Hantuchova bij veel mensen is blijven hangen, maar alles bij elkaar heb ik toen in Parijs best genoten."

MichaŽlla Krajicek doet haar verhaal vanuit Istanboel waar ze in de afgelopen week samen met vader/coach Petr verbleef. Gisteravond vloog ze alleen naar Parijs waar ze door haar moeder Paulina werd opgevangen. De enige Nederlandse deelneemster op Roland Garros zal in de komende dagen door haar moeder en Hans Felius van de tennisbond begeleid worden. Vader Petr is naar Praag gevlogen waar hij zich over zijn jongste zoon zal ontfermen. "Natuurlijk vind ik het moeilijk om er in Parijs niet bij te zijn", zegt Petr Krajicek. "Maar we hebben twee kinderen en op deze manier verdelen we de aandacht. Mijn zoon moet nog gewoon naar school dus die willen we niet alleen laten."

MichaŽlla Krajicek gaat in Parijs dus voor de eerste keer op een grand slam aan de slag zonder haar vader. Wellicht heeft dit niet alleen te maken met de taakverdeling in het gezin Krajicek, maar ook met een nieuwe stap op weg naar de volwassenheid van Neerlands hoop in bange tennisdagen.