Terug naar overzicht   Printervriendelijk versie

Wimbledon   28 jun 2006 R128: Stosur (50) 5-7 3-6 

De Telegraaf, 28 juni 2006

Roemloze aftocht

Na het koninklijke vertrek op Rosmalen, waar ze afgelopen zaterdag na haar toernooizege bij de Ordina open per helikopter en privť-jet naar Londen werd vervoerd, volgde gisteren op Wimbledon een roemloze aftocht. MichaŽlla Krajicek verloor in de eerste ronde van Samantha Stosur (5-7 3-6) en op de overwinning van de Australische viel werkelijk helemaal niets af te dingen. Dat had Krajicek op de baan al ondervonden en dat benadrukte de Nederlandse kort na haar nederlaag dan ook eerlijk. "Ze speelde supergoed, grote klasse. Zelfs als ik zelf beter had getennist, had ik waarschijnlijk niet van haar gewonnen."

En daarmee was, hoe knullig dat na een met veel verwachting tegemoet geziene graspartij op Wimbledon misschien ook moge klinken, het hele verhaal in feite verteld. En kwam tevens een abrupt einde aan alle euforie, die in een fantastisch weekje Rosmalen rondom Krajicek was ontstaan. Vijf fraaie graszeges op vaderlandse bodem werden door een Australische grasspecialist op vakkundige wijze onder de zoden begraven. De toernooizege in Rosmalen is leuk voor later, wanneer eventuele kleinkinderen op haar schoot om spannende anekdotes zeuren. Maar sinds gisteren staat MichaŽlla Krajicek voorlopig weer met beide voeten op de grond. En als het aan haar ligt is dat geen grasveld.

"Het was moeilijk om de draad weer op te pakken na alles wat er afgelopen week in Rosmalen is gebeurd", sprak ze, zonder naar excuses voor de bittere nederlaag te willen zoeken. "Ik voelde me wat stijfjes, kon me maar moeilijk focussen op mijn service en had wat last van mijn linkerbeen." Dat 'last' moest overigens niet worden verward met een blessure, zo benadrukte ze. Maar alle inspanningen die ze de afgelopen weken in de Nederlandse en Duitse competitie en daarna in Rosmalen aan de dag had moeten leggen, eisten op de heilige graszoden van Wimbledon wellicht toch hun tol. "Achteraf kun je stellen dat ik misschien wat minder competitie had moeten spelen, maar wie had vooraf durven voorspellen dat ik in Rosmalen vijf wedstrijden zou spelen..."

Het is een les waaruit de pas 17-jarige Krajicek in de toekomst ongetwijfeld lering zal trekken. En ook het lesje - want dat was het - dat Samantha Stosur haar leerde, zal dan wellicht toch positieve kanten blijken te bezitten. Grastennis is een discipline die veel tennissers voor grote problemen stelt, maar Stosur liet zien hoe het spel op de sprieten gespeeld moet worden. Met vrijwel perfect serveerwerk en dito volleys zette de beste dubbelspelspeelster van dit moment Krajicek vanaf de eerste slagenwisselingen onder druk en die pressie nam eigenlijk pas af toen de twee elkaar aan het net de hand schudden. "Begin dit jaar heb ik tijdens de strijd om de Hopman Cup met vrijwel dezelfde cijfers van haar verloren, maar toen had ik voor mijn gevoel in ieder geval nog wel kansen", aldus Krajicek.

En die had ze niet in de partij die van de eerste tot en met de laatste bal werd gedomineerd door de vijf jaar oudere Stosur. Veertien aces (waarvan vier op rij in de zevende game van de tweede set!) denderde de Australische richting Krajicek, die er bij vlagen moedeloos van moet zijn geworden. Tien jaar geleden boekte haar broer Richard op hetzelfde tennispark de mooiste toernooizege van zijn rijke carriŤre, maar MichaŽlla kwam nooit in de buurt van een passende lustrumherdenking. "Daar ben ik eerlijk gezegd ook niet mee bezig geweest, ik heb me louter gefocust op mijn eigen optreden hier."

Een optreden dat dus in de kiem werd gesmoord, al rest Krajicek op Wimbledon nog wel een optreden in het vrouwendubbel (met de Indische Sania Mirza) en het gemend dubbel (met de Limburger Rogier Wassen). De eventuele zeges die ze daarbij boekt zullen niet meer dan een schrale troost zijn voor de zure nederlaag tegen Stosur. Want MichaŽlla Krajicek kwam naar Wimbledon om in het enkelspelschema flink wat schade aan te richten. Maar uiteindelijk was het alleen haar eigen zelfvertrouwen, in Rosmalen nog zo fraai opgepoetst, dat beschadigd uit de strijd kwam. De enige echte troost kan ze beter in familiekring zoeken: broer Richard verloor in 1994 en 1995 op Wimbledon ook kansloos in de eerste ronde. Hoe het daarna afliep kan heel Nederland zich tot op de dag van vandaag herinneren...

Aanverwante artikelen:
'Twee takken van de familie die samenkomen op Wimbledon. Fantastisch!'  23 juni 2006
Magische stappen op Wimbledon 23 juni 2006
Vermoeide Krajicek berust in haar lot 28 juni 2006
Van held tot schlemiel in vier dagen 28 juni 2006
De magie van Wimbledon bestaat niet 28 juni 2006
Krajicek: geen excuus 28 juni 2006
Roemloze aftocht  28 juni 2006
RTL mist vier games van nederlaag Misa Krajicek 28 juni 2006