Terug naar overzicht   Printervriendelijk versie

Rosmalen 

Danielle Pinedo, NRC Handelsblad, 23 juni 2007

Nieuwe Krajicek toont eindelijk lef op de tennisbaan

Michaëlla Krajicek hoopt als geplaatste speler verder te komen dan de eerste ronde op Wimbledon. „Het komt nog te vaak voor dat ik beneden mijn kunnen presteer als het buiten de baan slecht gaat."

Wat is er gebeurd met Michaëlla Krajicek? Die vraag dringt zich op bij wie haar eerder deze week in Rosmalen aan het werk zag. De tennisster verzuimde haar titel weliswaar te prolongeren – ze verloor in de tweede ronde van haar Angstgegner Dinara Safina – maar tijdens de partijen díe ze speelde, straalde ze opvallend veel rust en zelfvertrouwen uit. „Ik heb er geen last van dat ik de titel moet verdedigen”, zei zij na haar winst op de Argentijnse Gisela Dulko in de eerste ronde. „Ik wil gewoon een paar potjes spelen en zie wel waar het schip strandt.”

Krajicek lijkt in weinig meer op de vrouw die begin dit jaar huilend Melbourne Park verliet nadat ze in de eerste ronde van de Australian Open aan de kant was gezet door de Luxemburgse qualifier Anne Kremer. In een paar maanden tijd is de 18-jarige tennisster uit Almere volwassen geworden. En haar nieuwe, spiky kapsel staat symbool voor die transformatie: weinig koket, maar getuigend van lef. Zelfs Serena Williams raakte eerder deze maand in de derde ronde op Roland Garros geïrriteerd over het zelfbewuste spel van de Nederlandse nummer één. Een paar games lang werd de Amerikaanse van hoek naar hoek gestuurd – om haar tegenstandster vervolgens alsnog met krachttennis het zwijgen op te leggen.

Na haar teleurstellende optreden in Australië is het eigenlijk alleen maar bergopwaarts gegaan, analyseert Krajicek in Rosmalen. „Na die nederlaag tegen Kremer verloor ik in de eerste ronde van Safina op het indoortoernooi van Parijs. Een week later verloor ik weer van Safina in Antwerpen, nu in de tweede ronde. In de daaropvolgende drie toernooien in Amerika verloor ik steeds in de tweede ronde, maar wel van toptienspeelsters als Nicole Vaidisova.”

Aan haar optreden in Charleston, waar ze de kwartfinale bereikte, denkt zij met het meeste plezier terug. „Toen kreeg ik de smaak te pakken. Ik beschouw ‘Charleston’ als mijn belangrijkste toernooi tot nu toe.” Dat zij met haar kwartfinaleplaats aan de norm voor deelname aan de Olympische Spelen voldoet – aangenomen dat zij op 9 juni 2008 in de top-48 van de wereld staat – is volgens haar „mooi meegenomen”.

Na haar uitschakeling in Rosmalen nam Krajicek de boot naar Engeland, waar ze voor het tweede achtereenvolgende jaar op Wimbledon speelt. Anders dan bij haar debuut, toen ze verloor in de eerste ronde, behoort zij nu tot de 32 geplaatste tennissters, waardoor zij volgende week pas in de derde ronde aan een topspeelster kan worden gekoppeld. De nummer 33 van de wereldranglijst opent haar toernooi tegen de Israëlische Tsipora Obziler, de nummer 81 van de ranking.

„Dat maakt mijn kansen om een paar rondjes te winnen een stuk groter”, zegt zij zichtbaar opgelucht. „Niet dat ik ongeplaatste speelsters per definitie de baas ben, maar ik zou het vreselijk vinden om al in de eerste ronde op – pak ’m beet – Safina te stuiten.”

De afgelopen jaren had Misa regelmatig de pech dat zij in het begin van een grandslamtoernooi aan een topper werd gekoppeld. Zo was zij in het verleden niet alleen kansloos tegen Serena Williams, maar ook tegen Amélie Mauresmo (Australian Open 2006), Patty Schnyder (Roland Garros 2006) en Maria Sjarapova (US Open 2006). Toch is dat niet de enige reden waarom haar definitieve doorbraak nog op zich laat wachten. „Een tijd lang ben ik niet goed met mijn lijf omgegaan. Ik wilde koste wat kost afvallen. Fit worden. Daardoor raakte ik futloos – iets wat in het snikhete Australië in mijn nadeel werkte.”

Ook op het persoonlijke vlak kampte het halfzusje van Richard Krajicek met problemen. Over de aard van die problemen wil ze niet uitwijden, maar zeker is dat het haar spel negatief heeft beïnvloed. Als de tennisster nog íets moet leren, zegt zij, dan is het om tenniszaken van privézaken te scheiden. „Het komt nog te vaak voor dat ik beneden mijn kunnen presteer als het buiten de baan slecht gaat. Maar ja, ik ben een gevoelsmens. Dat zal waarschijnlijk nooit veranderen.”

Dat geldt ook voor Petr Krajicek, die zijn dochter al vanaf haar prille tennisjeugd begeleidt en bekendstaat om zijn erupties op de baan. Eerder deze maand meldde de Tsjech in het Algemeen Dagblad dat hij oud-tennisser John van Lottum als zijn mogelijke opvolger beschouwt. „Hij zoekt geen opvolger omdat hij niet meer verder wil”, onderstreept Michaëlla Krajicek. „Maar zijn fysieke gesteldheid laat het niet langer toe. Mijn vader heeft veel last van zijn enkels en knieën; na iedere reis zwellen ze zo op dat hij twee dagen niet kan lopen.” Zelf was zij het liefst nog jaren met hem doorgegaan. „Want mijn vader kent mij het beste van iedereen.”

Dat haar broer dit jaar ook op Wimbledon speelt, in het veteranentoernooi, beschouwt zij als „een extra stimulans”. „Toch zit ik niet met mijn gedachten bij Richard als ik op de baan sta. Als Wimbledon-kampioen weet hij wat ik doormaak. Maar ik probeer vooral mijn eigen spelletje te spelen.”

Aanverwante artikelen:
Krajicek's 's-Hertogenbosch Blog 2  19 juni 2007
Krajicek's 's-Hertogenbosch Blog 4 21 juni 2007
Nieuwe Krajicek toont eindelijk lef op de tennisbaan  23 juni 2007
Krajicek's 's-Hertogenbosch Blog 1  18 juni 2007
Krajicek's 's-Hertogenbosch Blog 3 20 juni 2007
Twijfels ondanks hogere Grand Slamstatus 20 juni 2007
Krajicek is haar titel kwijt 20 juni 2007