Terug naar overzicht   Printervriendelijk versie

Richard Krajicek, De Telegraaf, 17 april 2008

Geen zorgen over carrière van zusje Michaëlla

Moeten we ons zorgen maken over de carrière van mijn zusje Michaëlla? Het is een vraag die de afgelopen weken nogal eens gesteld is en dus zal ik op deze plek een zo duidelijk mogelijk antwoord proberen te geven.

Om maar direct met een ace te beginnen: over de carrière van Misa hoeven we ons helemaal geen zorgen te maken. Ze is pas negentien jaar en op zo'n jonge leeftijd maak je je alleen zorgen over een carrière wanneer lichamelijke ongemakken of blessures een serieuze bedreiging vormen.

En geloof mij maar, daarvan is bij Misa geen sprake. Voor zover het woord 'bezorgdheid' al juist gekozen is, dan betreft het op het ogenblik alleen de vorm die bij Misa om bezorgdheid vraagt. Ze staat, dat moge duidelijk zijn, niet lekker te tennissen en door het uitblijven van goede resultaten is haar zelfvertrouwen verdwenen.

Dat laatste is een bekend fenomeen in de sport en zeker in een individuele sport als tennis. Het verschil in de top wordt gemaakt door louter psychologische factoren, want goed tennissen kunnen de topspeelsters allemaal. Het mentale aspect gaat dan de doorslag geven en dan is het wel zo lekker om over een gezonde portie zelfvertrouwen te beschikken.

Daar schort het bij Misa op het ogenblik aan. Zelf heb ik haar al een aantal weken niet gesproken - ze krijgt op dit moment al van meer dan genoeg mensen welgemeend advies - maar onze vader is vorige week op verzoek van Misa afgereisd naar Amerika. Ze voelde zelf natuurlijk ook wel aan dat het allemaal niet zo lekker liep en vroeg daarom of hij haar kant op wilde komen.

Het eerste en meest geruststellende nieuws dat mijn vader vanuit Amerika meldde, is dat Misa fitter is dan ooit. De harde arbeid met Allistair McCaw heeft zijn vruchten afgeworpen, dus alle geruchten over sluimerende blessures of onvoldoende fysieke kracht kan ik bij deze naar de prullenbak verwijzen.

Het wachten is simpelweg op een overwinning voor Misa. Die zou de hele situatie zomaar kunnen omdraaien, al is het maar omdat ze nu steeds meer over het uitblijven van een zege gaat zitten tobben. Die eerste overwinning na haar polsblessure - laten we niet vergeten dat ze de eerste maanden van het jaar geblesseerd was - gaat heel belangrijk worden en helaas kan niemand voorspellen wanneer die komt.

Zelf heb ik gelukkig nooit zo'n moeite gehad na een blessureperiode terug te keren en weer te winnen. Ik had nu eenmaal die service waarmee ik me meestal wel door de eerste lastige potjes sloeg. Misa beschikt helaas niet over dat wapen en dus zal ze wat meer geduld moeten hebben voordat het balletje weer de juiste kant op gaat rollen.

Dat balletje rolde de afgelopen week wel de goede kant op voor het Nederlandse Davis Cupteam. Dat maakt, na de overwinning tegen Macedonië en de bepaald niet ongunstige loting voor het promotieduel (in september thuis tegen Zuid-Korea), goede kans komend jaar weer uit te komen in de Wereldgroep.

Het is mooi dat Davis Cupcaptain Jan Siemerink het heeft aangedurfd jonge spelers als Robin Haase en Thiemo de Bakker te selecteren. Het is met Davis Cuptennis eigenlijk zoals Johan Cruijff ooit zei over het nemen van een penalty: 'Je kunt het, of je kunt het niet.' En Robin en Thiemo hebben in Macedonië laten zien dat ze Davis Cuptennis kunnen spelen.

Dit alles onder leiding van Jan Siemerink, die met zijn persoonlijkheid en karakter is uitgegroeid tot een uitstekend Davis Cupcaptain. Al met al een heel positieve ontwikkeling voor het Nederlandse mannentennis, waarover velen nog niet zo lang geleden riepen dat het voorlopig niets meer zou worden. Daar kunnen al die mensen die zich zorgen maken over de carrière van Michaëlla zich voorlopig aan vasthouden.