Terug naar overzicht   Printervriendelijk versie

Jeroen Mascini, de Gelderlander, 22 april 2008

Krajicek: Geen enkele zege, wel een chihuahua

Het tennisjaar nadert alweer zijn vijfde maand en MichaŽlla Krajicek wacht nog steeds op haar eerste overwinning. "Het is niet makkelijk, maar toch blijf ik positief."

De 19-jarige Almeerse is volledig hersteld van de polsblessure die zij in december opliep, maar won nog geen wedstrijd in 2008. Met een pijnlijke pols werd ze meteen uitgeschakeld in Auckland en Melbourne en ook na een flinke rustperiode wil het nog niet vlotten met Krajicek, inmiddels afgezakt naar plaats 45 op de mondiale ranking.

Tijdens haar Amerikaanse trip langs het hardcourt van Indian Wells en Miami en het gravel van Amelia Island en Charleston ging ze steeds in de eerste ronde onderuit. "Ik wist dat die eerste twee toernooien moeilijk zouden worden door het ontbreken van wedstrijdritme", vertelt Krajicek vanuit Praag. "Maar ik had verwacht daarna tegen lager geklasseerde speelsters wel een paar partijen te winnen." De kleine Kraai wanhoopt echter niet. "Het klinkt misschien raar, maar ik denk niet dat ik slecht speel. En ik ben heel blij dat ik niet meer aan mijn pols denk. Ik ben hartstikke gezond. Het is alleen jammer dat die eerste zege zo lang uitblijft. Het heeft volgens mij vooral met ritme te maken. Ik ben er lang uit geweest."

Tijdens haar laatste toernooi n Charleston liet Krajicek haar vader Petr overkomen. "Ik wilde een beetje gezelschap van familie, maar ik wilde hem ook laten zien hoe ik speelde. Zijn mening horen over mijn spel." Ook wilde ze dat haar vader zag dat ze fitter is dan ooit. "Met dank aan Allistair."

Allistair McCaw, de man die met Misa Krajicek de wereld over reist, is vooral een fitnesscoach. "Ik weet zelf welke onderdelen van mijn spel ik moet verbeteren en twijfel ik, dan raadpleeg ik mijn vader of Richard. Ik ben niet op zoek naar een specifieke tenniscoach."

Vanaf maandag doet ze mee aan het WTA-toernooi in Praag. "Daar heb ik voor gekozen, omdat het iets kleiner is. Dan heb ik meer kans op een paar rondjes te winnen. Ik ben ervan overtuigd dat het zelfvertrouwen dan weer komt. Ik hoop dat het de komende tijd tot en met Wimbledon goed zal gaan."

Zeven weken Amerika leverde Krajicek geen enkele overwinning op, maar wel een vriendje. Uit Charleston nam ze Rudy, een chihuahua met een treurige voorgeschiedenis, mee. Rudy, door Krajicek omgedoopt tot Zorro, brak twee van zijn poten toen hij bij het plaatselijke asiel gedropt werd. "Het is een vechter, vandaar die naam. Toen ik hem zag, wist ik meteen: dat schatje wil ik hebben. Ik wilde al heel lang een hondje en omdat hij zo klein is, kan hij mooi mee op reis."