Terug naar overzicht   Printervriendelijk versie

Jasper Boks, Sportweek, 20 april 2009

De lessen van MichaŽlla KrajÔcek

'Ik kies voor mezelf'

Een nieuwe start. MichaŽlla Krajicek hoopt dat de periodes vol blessures en roddels voorbij zijn. In Amerika heeft de tennisster de weg omhoog gevonden.

Lachend komt ze het restaurant van het Apollo Hotel in Almere binnenlopen. MichaŽlla Krajicek is relaxt. Haar ogen twinkelen. "Alles is positief. Ik ben gezond, de resultaten zijn steeds beter en mijn ranking stijgt. Het gaat goed met me. Ik ben gelukkig." .
Ze neemt een slok van haar cassis en vertelt enthousiast over goede partijen die ze dit jaar speelde. Dit jaar won ze dertien van haar twintig partijen, zes keer was ze dit seizoen al te sterk voor een speelster uit de top honderd. "Ik speel al maanden goed. Vorige week, in Miami, ging het echt super. Ik won van drie meisjes uit de top honderd op een rij, verloor maar net van Nadia Petrova, de nummer negen van de wereld."
Lang vielen de resultaten tegen. Voor de twintigjarige tennisster was 2008 een rampjaar. Het begon met een polsblessure die haar maanden zoet hield, in de zomer kwam daar nog eens een meniscusoperatie overheen. Daarnaast speelden er zaken in haar privťleven, ze ging op zichzelf wonen en vader Petr ging niet langer mee de wereld rond als haar coach. Ze stak niet lekker in haar vel, zakte op de wereldranglijst van plaats dertig naar 324 in acht maanden tijd. "Na de knieblessure heb ik bij mezelf op de reset-knop gedrukt. Het positieve van de blessureperiode was dat ik tijd had om weer fris in mijn hoofd te worden. Ik kon even afstand nemen, kon daardoor gemakkelijk een streep zetten. Ik ben echt op nul begonnen."
Ze ging terug naar de kelder van het vrouwentennis om puntjes te sprokkelen. Ze veert op. "Ik moest het opnemen tegen meisjes die rond de duizend staan. En ik was heel blij als ik van zo'n speelster won. Het is een heel aparte ervaring dat je het jaar begint als nummer dertig van de wereld en dat je een paar maanden later heel blij bent dat je van de nummer duizend wint."
Allistair McCaw, de 34-jarige Zuid-Afrikaan met de onafscheidelijke baseballcap die sinds anderhalf jaar de performancecoach van Krajicek is, prijst dat ze de knop om kon zetten. "Ze maakte zich geen zorgen dat ze zover was afgegleden. De paniek was er vůůr die tijd, toen het afglijden begon."

Bij de nieuwe start hoorde een nieuwe werkomgeving. Ze verruilde Nederland voor Amerika, ging in december naar Florida. Ze betrok een appartement bij de academie van Nick Bollettieri, de man die toppers als Andrť Agassi, Jim Courier Maria Sharapova en Monica Seles omhoog hielp. McCaw ging met haar mee naar Amerika. Het lag in de planning dat ook Marc Dehous, de oud-coach van Kim Clijsters, mee zou gaan. Maar de Belg met wie ze een paar maanden samenwerkte, wilde niet te lang van huis zijn. "Jammer dat het niet doorging, maar dat was zijn beslissing."
McCaw kende Bollettieri's werkwijze, werkte er eerder met speelsters. "Er hangt daar een heel positieve atmosfeer. Alles is erop gericht het beste uit een speelster te halen. Nick is een fantastische coach, de beste die ik ken."
"Alleen zijn aanwezigheid op de baan is al goed voor mij," zegt Krajicek. Bollettieri werkt niet zozeer aan haar slagen. "Hij is erg bezig met het mentale aspect, wijst er steeds op dat ik positief moet blijven, dat ik in mezelf moet blijven geloven. Nick kan mij echt tot tranen toe roeren. Hij kan me zo beet pakken bij mijn arm en dan zegt hij: 'You are gonna get there. ' Nou, als hij dat zegt en op de manier waarop hij dat doet, dan heeft hij mij. Dan word ik emotioneel."
McCaw: "De aanpak van Nick werkt erg goed bij MichaŽlla. Hij is een coach die spelers als geen ander kan motiveren. Als Nick achter haar staat, roept hij alleen maar: 'Geweldige bal! Mooi!' Als ze de bal niet in het midden van het racket raakt, roept Nick: 'Die raakte je bijna in het midden van je racket.' Hij is zo positief, geeft een speelster veel zelfvertrouwen. MichaŽlla is van zichzelf heel perfectionistisch. Als ze dertig ballen goed heeft geslagen en ze slaat de 31ste verkeerd, dan kijkt ze alleen naar die foute bal. Nick zegt dan tegen haar: 'Dertig van de 31 ballen heb je goed geslagen, voor zo'n gemiddelde zou ik tekenen.í In december werkte ze met Bollettieri en McCaw hard aan haar spel. "Tijdens de trainingen heb ik vooral veel wedstrijdjes gespeeld. Het nabootsen van wedstrijdsituaties was het belangrijkst. Ik moest agressiever spelen, meer naar het net komen. De positiviteit om me heen van Nick en Allistair heeft me goed gedaan."

Dit jaar begon in mineur. In Auckland ging Krajicek door haar enkel, waardoor ze er een maand uit lag. "Balen dat ik door mijn enkel ging, maar ik stond meteen lekker te spelen."
Bij het toernooi in Memphis haalde ze de kwartfinale, daarin verloor ze nipt van de mondiale nummer twaalf Caroline Wozniacki. Krajicek zette zichzelf weer op de kaart, kreeg een wildcard voor Indian Wells en een voor de kwalificaties in Miami.
De lijn omhoog is ingezet, ze begon het jaar als nummer 219 en vond zich afgelopen week terug op plaats 136. Krajicek is Arantxa Rus voorbij en is 'gewoon' de beste Nederlandse tennisster. Haar eerste doel voor dit jaar heeft ze gehaald, ze wilde na Miami rond plaats 150 staan. Het volgende: eind dit jaar wil ze rond plaats honderd staan. "MichaŽlla is nog niet waar ze moet zijn, laat dat duidelijk zijn. Maar haar kwaliteiten komen uiteindelijk bovendrijven," zegt McCaw. Krajicek slikt een hap van haar bruine boterham met ham en kaas weg. "Tegen Petrova begon ik heel agressief en goed. Ik won de eerste set, pakte een break in de tweede. En toen ging ik denken. Ging ik ineens wachten op fouten van haar. Nou, die maakte ze niet. Ik moet een hele wedstrijd agressief blijven, dat moet er in komen bij mij. Daar werk ik aan. Ik moet niet aan de score denken, alleen maar bezig zijn met het spelen van mijn eigen spel. Tegen Wozniacki had ik hetzelfde probleem. Ik won de eerste set en dacht: het gaat geweldig. Daardoor relaxte ik een beetje. Dat mag niet. Ik moet steeds mezelf voorhouden dat ik voor elk punt moet gaan, dat ik goed moet doorzwaaien als ik de bal sla. Door daar bij mezelf elke keer op te hameren, krijg ik die mindset.

Het gaat bij Krajicek weer over tennis. De afgelopen maanden werd er heel wat over haar geroepen en geschreven. Er was kritiek van haar vader op haar band met McCaw. Ook Fed Cup-coach Manon Bollegraf deed uitspraken over haar, zei dat ze 'smoorverliefd' was en 'in de ban' van McCaw. "Ik vind het heel teleurstellend dat Manon die uitspraken heeft gedaan, zeker omdat ze Fed Cup-coach is. Ik had verwacht dat ze haar speelsters zou beschermen, heeft ze niet gedaan. Ik wil sowieso Fed Cup spelen, daar bestaat geen twijfel over. Ik ga nu niet zeggen of ik dat onder haar' ga doen of niet. We hebben dit nog niet uitgesproken. Ik ga niet voor haar zeggen wat ze moet doen, maar als ze dat niet aanvoelt is het duidelijk."
Voor de duidelijkheid: ze ontkent een relatie met McCaw te hebben. "Misschien dat mensen hebben gezien dat we samen veel lol hebben en dat ze toen dachten dat we een relatie hadden. Allistair is een heel goede vriend. Hij is mij blijven steunen toen het minder ging, toen ik met blessures zat. Er zijn heel veel 'vrienden' weggevallen. Ook sommige sponsors hebben het vertrouwen in mij verloren. Je wilt niet weten hoe vaak mijn telefoon ging tijdens Wimbledon in 2007, toen ik de kwartfinale haalde. In die tijd kreeg ik meteen na een gewonnen partij dertig sms'jes. Ik kreeg berichten van mensen die ik helemaal niet kende. Wat dat betreft is dat slechte jaar ook een heel goede les geweest. Ik weet nu precies wie er achter mij staan, wie niet alleen de goede, maar ook de slechte tijden met mij willen delen. En dat zijn er niet veel. Aan de andere kant is het ook gemakkelijk: want ik weet nu aan wie ik tijd wil besteden, dat scheelt me een hoop energie." McCaw: "Wij gaan goed met elkaar om. Het klikt tussen ons, we hebben hetzelfde gevoel voor humor. Als je wilt overleven in mijn werk en in deze wereld dan moet je goede vrienden van elkaar zijn. Als dat niet zo is, dan zal de samenwerking geen succes hebben."

Het gerucht dat ze de banden met haar familie en met de bond heeft verbroken, wuift Krajicek weg. Ze is deze week in TsjechiŽ voor een bezoekje aan haar ouders. En in Almere heeft ze gewoon getraind, op de banen van de KNLTB. Bijna alles dat over haar werd geschreven legde ze naast zich neer. Maar op een artikel in De Telegraaf reageerde ze op haar website. "Dat kon ik gewoon niet naast me neerleggen. Ik vond het niet eerlijk, ze vroegen mij vlak voor verschijning van het artikel om een reactie. Die heb ik gegeven, maar daar deden ze niets mee. Ja, alleen de passages waar ze iets mee konden voor wťťr een artikel. Sorry, heb ik geen respect voor." McCaw heeft met Jelena Dokic gewerkt, ook over haar verschenen voortdurend de wildste verhalen in de media. Mede door alle randzaken ging het vijf jaar lang bergafwaarts met Dokic. "Ik vind dat MichaŽlla heel goed is omgegaan met alle verhalen die over haar werden geschreven. Ze weet na deze periode wie ze wel en wie ze niet kan vertrouwen. Heb ik het over de media, sponsors, vrienden. Ze is hier veel sterker door geworden. Ze is er wat minder open en spontaan door geworden. MichaŽlla is wat meer streetwise."
Krajicek: "De laatste tijd heb ik geleerd dat ik veel meer dingen voor mezelf moet houden. En ik kies meer voor mezelf. Ik was te aardig. Ik ging ermee akkoord als iets een halfuur langer duurde. Maar als ik tŤ veel energie aan andere zaken kwijt was, kon ik niet het maximale uit mijn trainingen halen. Als ik het beste uit mezelf wil halen, moet echt alles in het teken staan van mijn sport. Allistair hamert daar erg op. Ik moet meer eisen stellen. Ik moet asociaIer worden."

"Amerika is geen vlucht, zoals sommige mensen hebben geroepen," zegt McCaw. "Ze is niet uitgekeken op Nederland, zeker niet. Ze zal altijd voor Nederland uit blijven komen. Het toernooi van Rosmalen is voor haar het hoogtepunt van het jaar, ze houdt van Nederland en de mensen hier. Maar trainen in Amerika is voor haar de beste optie. Doel ik op de positieve atmosfeer, de geweldige faciliteiten en de mogelijkheid om met Nick te werken. En vergeet niet dat de meeste toernooien die Misa speelt, in Amerika plaatsvinden."
Ze kan er op haar kop gaan staan zonder dat iemand raar opkijkt. Daar weten ze amper wie MichaŽlla Krajicek is. "Het is gemakkelijker om me volledig op tennis te focussen. Ik vind het fijn dat ik een plek heb gevonden waar ik mezelf kan zijn. In TsjechiŽ kon dat ook, maar in Nederland heb ik dat gevoel gemist. Hier wordt er altijd op mij gelet. Kan ik wel zeggen: 'Daar trek ik me niks van aan, ik doe wat ik wil doen.' Maar zo werkt het niet. Als ik gelukkig ben buiten de baan, kan ik gelukkig zijn op de baan."
Florida blijft de komende tijd haar uitvalsbasis. "De faciliteiten en het weer zijn daar uitstekend voor een tennisster. Ik voel me daar goed. De Nederlanders Martijn Bal en Olivier van Lindonk van IMG helpen me erg, hoewel ik geen contract bij ze heb. Ik heb het prima voor elkaar. Nick komt geregeld naar toernooien in Amerika om me bij te staan en Allistair gaat alle toernooien met me mee. Ideaal."
En er is de Amerikaanse mentaliteit die Krajicek erg aanspreekt. "In Amerika durven mensen te zeggen dat ze de beste willen worden. Hier heb je al snel een grote mond als je zoiets zegt, ben je arrogant. Als je ergens in gelooft moet je dat kunnen uitspreken. Het is mijn ambitie om de top tien van de wereld te halen, ik wil de beste van de wereld worden. Dat zeg ik gewoon. Dan maar arrogant. Of het lukt is een tweede. Ik geloof in mijn spel, dat is waarom het goed gaat. Ik weet dat mijn aanpak werkt."
Ze tovert niet voor het eerst een glimlach op haar door de Amerikaanse zon gebruinde gezicht. "Nee, ik heb geen klagen." ē

Deelname Wimbledon nog een vraagteken
Het gravelseizoen is begonnen, maar MichaŽlla Krajicek blijft voornamelijk op hardcourt tennissen. "Ik sla het gravelseizoen grotendeels over, speel alleen Roland Garros. Mijn spel is beter geschikt voor de snellere ondergronden. Misschien speel ik volgend jaar weer meer op gravel" Haar performancecoach Allistair McCaw: "Gravel is de slechtste ondergrond voor iemand die problemen heeft gehad met haar knie. Het vele bewegen, de lange rally's. Ik vind het belangrijk dat ze eerst zes maanden gevrijwaard is van blessures. De meest eerlijke en veilige ondergrond is daarom hardcourt. Daarnaast heeft MichaŽlla een big game. Haar beste resultaten heeft ze geboekt op gras en hardcourt, die ondergronden passen perfect bij haar spel.
Nick en ik willen dat ze agressief tennist, dat ze het spel dicteert en in de baan staat als ze de ballen slaat. Dat is het spel dat ze kan spelen op hardcourt. Op gravel wordt ze door al die spin ballen achter de baseline gedrongen."
En of Krajicek dit jaar op Wimbledon speelt is ook de vraag. Ze zal alleen afreizen naar Londen als ze zes weken voor aanvang (op de ranking van 11 mei) bij de beste 108 tennissters van de wereld staat, goed voor een plek in het hoofdtoernooi. Het kwalificatietoernooi van Wimbledon valt namelijk samen met Rosmalen. "Ik speel sowieso in Rosmalen. Dus als ik tegen die tijd niet rechtstreeks ben toegelaten tot het hoofdtoernooi, sla ik Wimbledon dit jaar over."